H1N1 Vaccinatie

“Dokter, moet ik me laten vaccineren?” Hoe vaak heb ik de laatste tijd deze vraag niet gehoord, gevolgd door een hoopvolle blik op mij gericht. Hoop dat ik in staat bent om een duidelijk antwoord te formuleren, een onomstotelijk bewijs van hoe het zit, als grote roerganger mijn patient moeiteloos laverend tussen al die misinformatie, complottheorieen en krampachtige wetenschappers. Jaaa, wist ik het maar. Ik ben niet vatbaar voor geruchten dat er microchips danwel carcinogene stoffen worden toegediend, maar hoe overtuig ik mijn googlende patiënt?

Wat mij bezighoudt aan de hele H1N1 discussie is niet zozeer of het vaccineren nuttig is, maar de communicatie van de overheid in dit geheel. Duidelijk niet geleerd van de mislukte HPV-vaccinatie campagne, volharden zij in beleid dat anno 2009 niet meer werkt. Vroeger was wat dat betreft alles beter, of nou, in ieder geval duidelijker. Er gebeurde iets, de overheid liet per polygoon journaal weten wat we er aan gingen doen, je luisterde naar je dokter en zo geschiedde. De meest absurde kritieken bleven beperkt tot radicale krantjes die toch al niemand las. Fastforward naar het nu, waar iedere gek of genie zijn mening kan doen gelden. “Opinions are like assholes, everybody got one”. Via hyves, twitter, internetfora en weblogs kan iedereen spuien wat hij of zij wil. En nee, de ironie van deze zin op een weblog ontgaat mij niet.

Ik, als dokter, ben nu aan het inspringen waar de overheidsvoorlichting faalt, informatievoorziening voor de patiënt van vandaag. In het digitale tijdperk zijn mensen geïnformeerd, kritisch en gewend interactief met anderen een mening te vormen. Het lijkt erop dat de overheid zich dat nog onvoldoende realiseert en daarin (nog) niet voorziet. Dus gaan mensen zelf op zoek naar informatie , slechts een enkele muisklik van hen verwijderd, met alle gevolgen van dien.

Daarom een oproep aan de overheid: Wordt wakker, het is 2009! Wees eerlijk, transparant en toegankelijk, geef aan waarom je voor iets kiest en welke afwegingen je daarbij gemaakt hebt. Spreek twijfels uit, anders worden zij wel door anderen uitgesproken. Maak geen promopraatje, dit suggereert altijd alsof je wat te verbergen hebt. Geef geen conclusie, maar vertrouw erop dat goed geïnformeerde patiënten zelf die conclusie wel kunnen trekken. Als artsen hebben we hier ook aan moeten wennen, maar het werkt….nu jullie nog.

Marco Krukerink

Disclaimer: Marco Krukerink, lid van de werkgroep Politiek en Maatschappij, schreef dit artikel op eigen naam en niet namens de werkgroep Politiek en Maatschappij van de LOVAH

Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.