‘Een historisch moment’ zo beschrijft Prof. Dr. Smalhout het in het Youtube-filmpje, dat vanaf 1 januari 2010 de ‘huisarts’ altijd bij u langskomt als u dat wilt. Vanaf dan kunt u de SOS artsen bellen als u een visite wilt, vooralsnog alleen in de Randstad, maar met plannen dit landelijk uit te rollen. Naar voorbeeld van SOS medicines in Frankrijk waar zij al meer dan 40 jaar succesvol actief zijn. De dokter komt altijd bij u langs, patiënten willen het, het is kostenbesparend en ze komen ook nog langs in van die kekke frisse autootjes. Niet langer je duurbetaalde recht op goede zorg te hoeven uitonderhandelen met de assistente van de huisartsenpost. Heerlijk toch?
SOS artsen, mijn moeder, U en ik, iedereen wil goede zorg, ook, en misschien juist, als dit niet op een arbo-conform tijdstip is. Terecht lijkt me, ik schaar me dan ook volledig achter het standpunt deze 24-uurs zorg te blijven leveren. Ik hekel alleen de suggestie dat deze zorg nu niet door huisartsen geleverd zou worden. SOS artsen baseren hun bestaansrechts op NIPO onderzoek, waarbij 90% van de ondervraagden positief over hen is. Desgevraagd ben ik voor 100% zeer positief over een groen milieu, ontbijt op bed door mijn vrouw en Sinterklaas. Op vragenlijsten zijn deze keuzes snel gemaakt. Als ik echter niet meer naar overzeese vrienden kan vliegen, ook ontbijt voor haar moet maken en de cadeautjes van de goedheiligman moet betalen, wordt het al lastiger. Kiezen voor iets heeft consequenties, ten tijde van de vragenlijst vaak nog niet zichtbaar en bijna altijd uitgedrukt in extra geld. Ook dit is gevraagd; blijkt ongeveer de helft van de ondervraagden een bedrag onder de 15 euro redelijk te vinden per consult. Ik hoop voor SOS artsen dat die kekke autootjes een beetje kunnen doorrijden. Een andere conclusie uit datzelfde NIPO onderzoek wordt niet prominent op de site genoemd, maar wil ik u niet onthouden; Anders dan gesuggereerd, is de huidige ontevredenheid over afleggen van huisbezoek door de huisarts laag. Met andere woorden, het huidige systeem werkt voor de overgrote meerderheid prima! SOS artsen suggereren een leemte die niet of nauwelijks bestaat en gaan die vervolgens zelf invullen, ook wel bekend als de Tell Sell methode, zet u overdag maar eens de televisie aan, dan weet u wat ik bedoel. Dit past in marktgericht denken, echter niet bij goede huisartsenzorg.
Dat de discussie over SOS artsen überhaupt gevoerd wordt, moeten wij onszelf als huisartsen aanrekenen. Conform de tijdgeest zijn voor de huidige huisartsen prioriteiten veranderd, gezin en vrije tijd zijn belangrijker geworden, misschien begrijpelijk, maar dit heeft consequenties voor ons vak. Vanaf 17:00 de voicemail aan geeft vrijheid voor de dokter, maar is een belemmering voor de patiënt. De neiging om van 9:00 tot 17:00 te werken staat haaks op het leveren van continue zorg. De huisartsenposten zijn het duidelijkste voorbeeld van een spagaat tussen het leveren van 24-uurs zorg en voldoende tijd voor je privéleven. Het ‘wegwerken’ van grote aantallen, vaak onbekende patiënten, levert vrije tijd op, maar draagt niet bij tot meer arbeidsplezier, noch de beste zorg. Wij moeten bij onszelf te rade gaan of dit de richting is die we in willen slaan met ons vak. Wat is de ‘soul’ van het huisartsenvak en hoe geven we daar goede invulling aan? Ik ben er zelf ook nog niet uit, maar heb daar er in ieder geval geen SOS arts bij nodig.
Marco Krukerink
Disclaimer: Marco Krukerink, lid van de werkgroep Politiek en Maatschappij, schreef dit artikel op eigen naam en niet namens de werkgroep Politiek en Maatschappij van de LOVAH
Gearchiveerd onder: Zonder categorie getagged: | SOS arts
