Engelandreis

Op 25 maart vertrok de WPM naar Engeland voor een unieke ervaring: een werkbezoek aan een Engelse huisartspraktijk. Aansluitend op de presentatie  “Functionele Bekostiging” welk op alle universiteiten in Nederland is gehouden, werd er besloten een werkbezoek te verrichten in het heiland der functionele bekostigingen: Engeland. Wat hier nog toekomstmuziek is – of voor anderen toekomstherrie – is reeds 4 jaar actief in Engeland. Een Engelse huisarts kan er niet meer omheen, praktijkvoering met vele DBC-achtige beloningen en voldoen aan prestatie-indicatoren. Het systeem is bekend onder de naam Quality Outcome Framework. Vele ziektebeelden zijn al onder gebracht onder het QOF systeem (+-150). Komt een patient op het spreekuur met verdenking hyperthyreoidie, dan volgt een pop-up in het HIS en dienen er vele vragen te worden ingevuld met betrekking tot dit ziektebeeld. Alleen zo voldoet de huisarts aan kwalitatief hoogwaardige zorg en zal hij een beloning krijgen voor zijn werkzaamheden. Via databases heeft de Engelse zorgverzekering (NHS) direct inzicht in de handelswijze van artsen en kunnen prestaties gemeten worden. Een ingewikkeld systeem met pro’s en contra’s dat verdere uitleg verdient. De WPM leden zullen hun best gaan doen om de komende weken de informatie op de verschillende faculteiten in Nederland te verspreiden.

De huisartsenpraktijk die ons welkom heette lag in Epsom, een suburbaan stadje aan de rand van Londen met ongeveer 30.000 inwoners. Dit was tevens de praktijkpopulatie die door 14 huisartsen van zorg werd voorzien. Een organisatie met totaal 90 man personeel is het gevolg. Ook voor Engelse begrippen is deze praktijk ongekend groot. We keken ons ogen uit naar de hoeveelheid spreekkamers, back offices en extra faciliteiten. Een kleine radiologie afdeling, vele behandelkamers, een grote apotheek en zelfs een operatiekamer met OK-verpleegkundigen deed ieder WPM-lid verbazen.

Ook Engeland kent een LOVAH en de WPM kon het niet maken om deze club enthousiastelingen niet even de hand te schudden. In de “Royal College of General Practice” gelegen tegenover Hyde Park te Londen, ontmoeten we een gedeelte van de “Engelse LOVAH”. Waar we gedacht hadden ergens verderop een klein restaurantje te pikken om wat bij te kletsen, bleek de “RCGP” te beschikken over een fantastische eetkamer en bar. Vanzelfsprekend was het interessant om met overzeese aios van gedachten te wisselen over de rol van de huisarts en de werkwijze van aios huisartsgeneeskunde elders. Er bestaan vele gelijkenissen maar het meest uit het oog springende verschil met Nederland was toch wel de zwakke onderhandelingspositie die de Engelse huisarts inneemt in de landelijke politiek. Kent Nederland een sterk gezelschap dat een grote achterban vertegenwoordigt, zo heeft Engeland de “RCGP” waarbij slechts 30% van de huisartsen aangesloten zijn.

Een werkbezoek in Londen eindigt natuurlijk met een bezoekje aan deze bruisende metropool. Een wandeling langs de Thames en een rondvaartje op de rivier leidde via Downing Street en Covent Garden naar een lekker dinner met enkel de werkgroep. Moe en voldaan pakten we de dag erop het vliegtuig naar huis.